Olsun, ben yine gulumserim :)

   Dinledigim butun sarkilarda seni hissetmem, seni bulmam cok mu normal? Yoksa sevince boyle mi oluyor insan? Milyonlarca soru icinde kayboluyorum bazen. Bosluktaymisim gibi. Hep bir beklenti icindeymisim gibi. Gozumu kapattigimda sanki seninleymisim gibi. Arada esiyor boyle, yaziyorum bende. Sana soyleyemediklerimi yaziyorum.. Yaziyorum ki oku ama cevap verme. Yaziyorum ki benim kadar mutlu ol diye. Beni mutlu edebildigin kadar seni mutlu edemeyecegimi biliyorum. Ama olsun, yaziyorum iste bende belkilerle.. Ruyalarimdasin artik, aglayarak uyaniyorum bazen. Annem sorunca kabus gordum diyorum ama aslinda buyuk ruyalardan uyaniyorum. Hic olmayacagini bildigim icin agliyorum. Suphesiz balik burcu bir insanin yapabilecegi en normal seyi yapiyorum. Odama kapanip muzik dinliyorum, keman caliyorum, yaziyorum uyuyana kadar.. Soyledim ya iste en iyi yapabildiklerimi yapiyorum.  Halbuki hala aklimda o yilbasi gecesi. Her yilbasinda cok eglenirdim ama ne biliyim iste sen vardin bunda. Ben en cok bu yili sevdim. En cok bu yil mutlu olacagim. En cok bu yil gulumseyecegim. Herkesin aradigi enerjimi en cok bu sene yansitacagim diger insanlara. Senin verdigin mutlulugu, senin verdigin enerjiyi yansitacagim onlara. Gulumsemelerimde bulurlar zaten seni. Daha icten guluyorum artik. Daha dusunmeden guluyorum. Ani yasiyorum. Kucuk mutluluklar cikariyorum kendime. Kendi kendime gulmeye, mutlu olmaya calisiyorum. Dunyada tekmisim gibi. Sen varsin da iste yokmussun gibi. Cocukken dansa davet diye bi oyun vardi. Onda dansa kaldirilan kizin masumiyetiyle mutlu oluyorum. 8.sinifta hic dusunmeden asik oldugum ust komsumuzun oglundan daha cok seviyorum. Hep daha fazlasi. Essiz ruhun hep benimle ve ben hep gulumserim seninle..