Kücücük

   Burada havalar cok guzel sayılmaz, yagmur yok, kar yok. Ama anıları canlandıran bir soguk var, bir karanlık var, bir sıkıntı var. Henüz ortaokuldayken kendimden bile buyuk sevdigim o insanı anımsıyorum surekli. Onun kendinden kucuk bir kızla dalga gectigi o günleri. Sitenin bahcesinde onu gorunce arkadaslarımı aramamı ve o dısarı cıkma cabamı anımsıyorum. Nadiren konusmamızı ama hic susmak istemeyesimi anımsıyorum. Burkuluyor icim haliyle. Bir avuc kalbimi nasıl da paramparca edebildigini hatırlıyorum, sahi aslında hic unutmuyorum. Birden perde cekiyorum hüzünlerime. Kazandıgı üniversiteden memnun mu acaba diye merak ediyorum. Hic aklına gelmiyor muyum acaba diye merak ediyorum. Ortak arkadaslarımızla konusurken hic onu sormuyorum ama onlar mutlaka acıyorlar konusunu. Kimisi 'bir ev tutmus, cok da mutluymus' diyor, 'aa cidden mi? Ne guzel, mutlu olsun' diyorum. Halbuki icimden gecen bambaska hisleri hep kendime saklıyorum. Her ikimiz de insanız, mutlu olmak hakkımız.. diyorum. Adam gibi sevmeyen, cok da sevilen, veda bile etmeyen, hep beklenen bir adam ile ilgili cok da bir sey soyleyemiyorum. 5 yıldır mutsuz, umutsuz oldugumu kimseye gostermedim, kimse de anlamadı icimdeki yalnızlıgı. 'Guzel kızsın, neden sevgilin yok?' dediler. 'Cok sevdigim biri vardı, bitiremedim' diyemedim hic birine. İmkansızı bekledigimi, hep imkansızı sevdigimi, paramparca bir kalbe sahip oldugumu soylemedim kimseye. 'Peki neden ayrıldınız? Neden bitti?' diyenlere de anlatmadım nedenini, 'Baska birini cok seviyordu' diyemedim. Ama 'unuttum, hic sevmedim' de demedim. Kalbimin kırılmasına o yasta alıstım. Alıstım yorganımın altında bogazımın dügümlenmesine, hıckıra hıckıra aglarken sesim cıkmasın diye yastıgı ısırmaya.. Alıstım. Soyledim ya alıstım iste. Simdi ben alıstım ya; sen sakın gelme. Bana 'oyun oynayacak yasta asık mı oldun?' diye sorarsanız, oyundu bu da aslında. Tek farkı kolum degil de kalbim kırıldı. Pisman mıyım? Hayır. Yine olsa yine yaparım. Senden sonra aynaya da bakmak gelmedi icimden. Siteden tasınırken geride kalanlar canımı cok acıtsa da, hicbiri senin mesajların kadar yakmadı canımı. Sevmiyorum demekle kalmayıp, sitenin duvarlarına o kızın ismini yazarken hic canın yanmadı mı sahi? 'Hic uzulmeni istemiyorum' dedigin kızın, hıckıra hıckıra aglarken yanında olmamak sana koymadı mı? Her neyse sevmeyen sevgili, düsünüyorum da sen bile kendini sevmezken, ben seni cok sevmisim.