Aslında gecmemis.

Mesajınla havalara ucup, mutluluktan gun boyu guldugum gunler geride kalmıs sanıyordum.  Her sabah kalkınca seni dusunmem, her aksam yatarken sen aklıma gelmezsin sanıyordum. 'Hicbir sey yasamadık ki hemen gecer' sanıyordum. Cok uzulmem sanıyordum. Zaten alısmak zorunda olunca alısılır sanıyordum. Meger oyle olmuyormus. Aylar gecse bile tek mesajınla yine mutluluktan havalara ucabiliyormusum. Yine butun gun mutlu dolasıyormusum. Hıc aklımdan cıkmıyordun, o konuda hıcbır sey degısmedi yani. Sarkılarla sevgimi destekledim hep, hep. Unutmak istemedikce, unutmak icin zorladım kendimi. Tam cıktın aklımdan fotografını gordum, ismini duydum, bir sarkının muzigi geldi kulagıma. Hıc unutamadım yani olmadı. Ben basaramadım. Sen de unutma diye dua ettim. Ama o da olmadı, unuttun. Uzulmedim diyemem sadece simdi sıra bende. Adamlıgından bi sey kaybetmedigini biliyorum, kimseyle kendini eskitmeyecegini biliyorum. Ben seninle yıllanmaya calısırken, sen beni yalnızlıgımla yıllanmaya bıraktın. Ama inan ben de eskimeyecegim. Ya beraber yıllanalım yada hic eskimeyelim boyle kalalım?